تبخیر فرایند فیزیکی تبدیل یک مایع به حالت گازی است. به طور کلی یک اواپوراتور شیء است که یک ماده مایع را به حالت گازی تبدیل می کند. تعداد زیادی تبخیرکننده در صنعت وجود دارد که تبخیرگر مورد استفاده در سیستم های یخچالی یکی از آن ها است.
اواپراتور بخش بسیار مهمی از چهار جزء عمده یخچال است. مایع متراکم با دمای پایین از اواپوراتور عبور می کند، گرما را با هوای خارج مبادله می کند، گرما را بخار می کند و جذب می کند و به اثر تبرید دست می یابد. تبخیر کننده عمدتاً از دو بخش تشکیل شده است، یک محفظه گرمایشی، و یک محفظه تبخیر. محفظه گرمایش گرمای مورد نیاز برای تبخیر به مایع را برای ترویج جوش و بخار شدن مایع فراهم می کند؛ محفظه تبخیر فازهای گاز و مایع را کاملاً از هم جدا می کند.
بخار تولید شده در محفظه گرمایش حاوی مقدار زیادی فوم مایع است. پس از رسیدن به محفظه تبخیر یک فضای بزرگتر، این مایعات را می توان با خود چغاله یا دفومر از بخار جدا کرد. معمولاً دمستر در بالای محفظه تبخیر قرار دارد.
با توجه به فشار عملیاتی می توان اواپوراتور را به سه نوع فشار طبیعی، تحت فشار و کاهش فشار تقسیم کرد.
با توجه به حرکت محلول در اواپوراتور، وجود دارد:
(1) نوع گردش. محلول جوش در محفظه گرمایش بارها از سطح گرمایش عبور می کند، مانند نوع لوله گردش مرکزی، نوع سبد آویزان، نوع گرمایش خارجی، نوع لوین، و نوع گردش اجباری.
(2)نوع یک طرفه. محلول جوش یک بار در محفظه گرمایش بدون جریان گردش از سطح گرمایش عبور می کند و سپس مایع متمرکز مانند بالا آمدن نوع فیلم، سقوط نوع فیلم، نوع فیلم همزن و نوع فیلم مرکز و غیره را تخلیه می کند.
(3)نوع تماس مستقیم. محیط گرمایشی مستقیماً با محلول انتقال گرما مانند تبخیر کننده احتراق فرورفته تماس می گیرد. در طول عمل دستگاه تبخیر، مقدار زیادی بخار گرمایشی مصرف می شود. به منظور صرفه جویی در بخار گرمایشی می توان از یک دستگاه تبخیر چند اثره و یک تبخیر کننده سرکوب بخار استفاده کرد. تبخیر کننده ها به طور گسترده ای در بخش های شیمیایی، صنعت نور، و دیگر بخش ها مورد استفاده قرار می گیرند.
